Oké, ik neem je even mee in de chaos die ik nog weleens

– regelmatig – voor mezelf creëer.

Vanmorgen zat ik in een uitgebreide masterclass van Plug&Pay. Het ging over een marketingmachine en een advertentiemachine. Ik zat super enthousiast op het puntje van mijn stoel.

Mijn kopje koffie, met liefde gemaakt, stond zielig achter mijn laptop koud te worden. Telefoon uit. Ik had alleen maar oog en oor voor wat er voor me gebeurde. Na het webinar geen tijd om alles meteen uit te proberen, want mijn volgende gesprek stond alweer klaar.

Dit keer met Funnel Labs. Zij hebben een webinarmachine gebouwd. En jawel… ook een admachine. Het gesprek was door omstandigheden kort, dus wordt donderdag vervolgd. Ik kan natuurlijk niet wachten.

O ja, ondertussen heb ik ook nog contact met Danique Bras. Ik vind het heerlijk om te volgen hoe zij bezig is met het bouwen van goede advertentiecampagnes. Ze is lekker rauw, open en eerlijk en houdt het simpel. Ik hou daarvan. Maar goed.

Ondertussen ben ik mijn eigen ecosysteem aan het bouwen

Ondertussen heb ik na weken zelf pielen en ploeteren een heel ecosysteem gebouwd voor mijn nieuwe programma en mijn nieuwe doelgroep.

Vrouwen die de stap willen maken van loondienst naar ondernemerschap.

Het zal wel iets magisch zijn, maar juist nú lijken er steeds weer mensen, programma’s en systemen op mijn pad te komen die precies aanbieden waar ik mee bezig ben. Gebouwd door de meest fantastische pro’s. De keuze is reuze.

En ondertussen vertel ik mezelf heel verstandig dat ik gewoon goed aan het onderzoeken ben welke partij en welk systeem het beste bij mij passen. Totdat…

Herma, ben je nu gewoon aan het uitstellen?

Er ineens een andere gedachte door mijn hoofd schoot. Herma, ben je nu gewoon aan het uitstellen??? Au. Want ik heb een planning gemaakt. En voor het eerst in tijden houd ik me daar al weken aan. Ik heb zitten ploeteren in systemen die ik moeilijk vind. Ik heb funnels gebouwd. Pagina’s gemaakt. Koppelingen ingesteld. Getest. Weer aangepast.

En het staat.

Nog niet perfect natuurlijk.

Maar het staat.

Het wordt dus tijd dat ik me ga richten op de lancering. Maar ja…

Verbeteren is ZO leuk

En dan komen er ook nog allemaal nieuwe machines voorbij die mij beloven binnen vijf minuten te bouwen, koppelen en funnelen waar ik zelf weken op heb zitten ploeteren.

Hallo afleiding.

Ik ontdek iets nieuws over mezelf.

Vroeger stortte ik me gewoon in de verkoop. Ik bood programma’s aan terwijl ze soms nog niet eens helemaal af waren en bedacht onderweg wel hoe het verder moest. Structuur? Mwah. Nu doe ik bijna het tegenovergestelde.

Ik structureer. Maak plannen. Denk vooruit. Bouw eerst een goede basis. Verbeter. Herstructureer. En daarna kan er altijd nóg iets beter. Versta me niet verkeerd: ik hád geen structuur. Dus het is hartstikke goed dat ik dat nu leer.

Maar hé Herma, je kunt ook overdrijven.

Misschien is het gewoon spannend

Want misschien is er inmiddels iets anders aan de hand. Misschien is het gewoon spannend. Hoe bewuster ik bezig ben met het maken van iets waarvan ik écht geloof dat het goed is, hoe spannender het wordt om het naar buiten te brengen. Want achter de schermen kan alles nog. Daar kan ik veranderen. Verbeteren. Schuiven. Nog een cursus volgen. Een andere funnel proberen.

Maar zodra ik ermee naar buiten ga…

krijg ik antwoord.

Wat als het niet gaat zoals ik hoop?

Wat als niemand erop zit te wachten?

Wat als ik mezelf laat zien en het tegenvalt?

Dan is nóg een masterclass volgen ineens best comfortabel.

We zoeken vaak naar zekerheid

En terwijl ik dit schrijf, denk ik:

Hoe vaak doen we dit eigenlijk?

We zeggen tegen onszelf dat we eerst nog een opleiding nodig hebben. Nog iets moeten uitzoeken. Dat onze website nog niet goed genoeg is. Dat we eerst een certificaat nodig hebben. Een beter plan. Meer kennis. Nog even zekerheid.

Het zijn allemaal heel verstandige argumenten.

Maar soms zit daaronder een heel andere vraag.

Durf ik werkelijk te kiezen voor wat ik wil?

Heb ik de ballen om die stap naar buiten te zetten?

Om niet alleen te zeggen dat ik iets anders wil, maar er ook werkelijk voor te gáán?

En misschien vind ik dát nog wel het spannendste. Niet het financiële risico. Niet het ondernemen zelf. Risico’s neem ik genoeg. Maar het risico om zichtbaar te worden met iets wat steeds dichter komt bij wie ik werkelijk ben.

Zichtbaar worden met wie ik werkelijk ben

Niet verschuilen achter mijn vak.

Niet achter nóg meer kennis.

Niet achter een perfect systeem.

Maar gewoon:

Dit ben ik.

Dit is waar ik in geloof.

En hiermee wil ik naar buiten.

Dat is me wat. Ik heb een afspraak met mezelf gemaakt. En dus heb ik vandaag iets met mezelf afgesproken. Ik mag nog onderzoeken. Ik mag verbeteren. Ik mag nieuwsgierig blijven naar alles wat er op mijn pad komt. Maar ik ga het niet meer gebruiken om te wachten tot ik me zeker genoeg voel. Want misschien werkt het precies andersom.

Misschien hoef je niet zeker te weten dat het lukt om te kunnen vertrekken.

Misschien moet je vertrekken om te ontdekken wat er mogelijk is.

Liefs,
Herma 💕